Werken op hoogte

Arbeidsveiligheid is iets waar iedereen mee in aanraking komt. Werken op hoogte daarentegen lijkt ver weg, maar is echter dichterbij dan dat men denkt. We spreken namelijk al van werken op hoogte wanneer iemand op een hoogte van 2,5 meter werk aan het verrichten is. Op dat moment zouden er al maatregelen getroffen moeten worden om niet te kunnen vallen.

Veelal zien we dat door gemakzucht, nonchalance of bezuinigingen, zeker bij kort durende klussen, er geen of onvoldoende maatregelen worden getroffen om vallen te voorkomen. Door de hoge ongevalcijfers en de catastrofale gevolgen die het nemen van deze risico’s met zich meebrengen, wordt werken op hoogte als één van de gevaarlijkste vormen van het verrichten van werk gezien.

Wanneer deze (en andere) veiligheidsrisico’s worden erkend en men hier maatregelen voor wil treffen zit hier een volgorde in. Bij het risico van vallen bij het werken op hoogte, dient men eerst te proberen de oorzaak weg te nemen. Hoogte is iets wat vaak niet weggenomen kan worden, dus dient men collectieve veiligheidsmaatregelen te treffen. Dit kan bijvoorbeeld door het plaatsen van steigers, relingen, glazenwasserinstallaties of door het plaatsen van vangnetten ed. Bij kortdurende projecten zijn deze maatregelen te kostbaar en wordt er vaak over gegaan op individuele bescherming. Hierbij kan er gekozen worden voor hoogwerkers. Echter wanneer de locatie het niet toelaat moet men overschakelen op andere middelen.

Valbeveiliging en werkgebiedbeperking zijn hierbij oplossingen wanneer men op o.a. daken, op ladders of andere hoge locaties werkt. De materialen en technieken die hiervoor worden gebruikt komen uit de klimsport. Denk bijvoorbeeld aan de touwen, gordels of harnassen en bevestigingsmaterialen als karabiners.

Naast deze toepassingsmogelijkheden van de klimsport in de arbeidsveiligheid zien we ook een verandering van onze manier van leven. Mensen gaan in steeds hogere gebouwen wonen en werken. Dit betekent ook dat er steeds vaker werk moet worden uitgevoerd op hoogten. Vaak op locaties waar reguliere middelen (steigers, hoogwerkers of glazenwasserinstallatie) niet meer gebruikt kunnen worden. Bij dit soort werkzaamheden bieden technieken vanuit de klimsport mogelijk de oplossing in de vorm van industrieelklimmen (rope-access technieken).

 

Rope access

Door methodieken die gebruikt worden in de rope-access industrie en technieken die onder andere uit de klimsport komen is het mogelijk om op vrijwel elke locatie werkzaamheden te verrichten. Zowel op hoogte als in besloten ruimten als op locaties waar anders niemand komt.

Deze manier van werken, volgens o.a. de IRATA-richtlijnen (Industrial Rope Access Trade Association), zorgen voor lage, mogelijk zelfs de laagste ongevalcijfers. Zo laat de IRATA work and safety analysis 2011 zien dat er in 2011 maar 30 geregistreerde verwondingen zijn opgelopen, waarvan 1 fataal,  op 5,2 miljoen aan touw gewerkte uren.

Dit is daardoor ook een manier van werken die wij in veel industrieën terug zien. Denk bijvoorbeeld aan de bouw, de olie- en gasindustrie (on-shore en off-shore), utiliteit, onderzoek (archeologie, inspecties) en hulp- en reddingsdiensten (Brandweer, politie, bergreddingsdiensten en het leger). Maar ook vinden we deze technieken in de theaters en evenementen branch, bij de opbouw van grote podia, evenementenhallen of bij voorstellingen met vliegbewegingen.

Oftewel, het maakt niet uit wat voor werkzaamheden er waar verricht moeten worden, rope-access technieken bieden hierin altijd een mogelijke oplossing.

Meer over sportklimmen
Meer over sportklimstromingen
Meer over lifestyle
Meer over veiligheid