Sportklimstromingen

Sportklimmen maakt gebruik van het verlangen om ergens boven te komen, bij te komen, iets te zien, overzicht te creëren of vrijheid te beleven. Al vanaf onze geboorte proberen wij uit de wieg te klimmen of in een kast te klimmen om bij de snoeppot te komen. Wij klimmen op klimrekken, speeltoestellen, bomen, muurtjes en schuurtjes. Op latere leeftijd klimmen wij om ergens bij te komen, iets te repareren of op te hangen/weg te halen. Wij willen de mogelijkheid creëren om boven de bomen het bos te zien of boven de bergen de bergketens, het landschap en de natuur. Veelal gebruiken wij uitzichtpunten om de skyline te zien of om een stad van bovenaf te bekijken.

Dit verlangen creëert uitdagingen om dit hoogtepunt te bereiken. Iets wat een klimmer als geen ander herkent. Elke mislukte poging vergroot het verlangen om dit alsnog met succes op te lossen. Geen enkele route is hetzelfde en iedereen lost een route anders op. De uitdagingen zijn eindeloos, al worden de mogelijke oplossingen voor een route of een pas, naar gelang de route moeilijker wordt, geringer.

Sportklimmen is in verschillende stromingen in te delen, te weten: urban, indoor/plastic, alpine, traditioneel, artificieel en soleren.

Urban

Urban is het klimmen in de stad, op door de mens gemaakte objecten. Het is daarom de meest toegankelijke en beoefende manier van klimmen, al staan we er niet bij stil. Nagenoeg alle kinderen klimmen op speeltoestellen en muurtjes en iets minder ook op schuurtjes en daken. Dit is de simpelste manier van urban klimmen. Er komt niet veel bij kijken en iedereen kan het beoefenen. Naarmate we steeds moeilijkere objecten gaan beklimmen en deze ook door klimmers worden opgezocht komen hier speciale klimschoenen bij kijken en crashpads (valmatten). Zo zijn er ook verschillende klimtuinen en objecten die bekendstaan om de mogelijkheid erop te klimmen en waar ook officieel routes op zijn bedacht en uitgezet. Naarmate deze echt de hoogte in gaan vinden we hier ook haken en tophaken om aan te zekeren. Hierbij gaan we ook meer richting het indoor/het plastic klimmen.

Indoor

Indoor of ook wel het plastic klimmen is klimmen op routes die d.m.v. klimgrepen worden uitgezet op klimmuren. In Nederland bestaan zo’n 40 klimhallen waar klimmers in een gecontroleerde omgeving kunnen sporten en gericht kunnen trainen.

Doordat de routes gemakkelijk kunnen worden veranderd, biedt indoor klimmen bijna oneindige mogelijkheden aan de klimmer om te variëren in klimstijlen, moeilijkheidsgraden en trainingsmogelijkheden. De enige belemmering is de creativiteit van de routebouwer binnen de mogelijkheden die de wand en de grepen hem bieden. Het is daarom ook de ideale locatie om gericht (onder begeleiding) te trainen en veelvuldig terug te komen. Klimcentra zijn de gelegenheden om trainingen te volgen en nieuwe technieken eigen te maken. Daarnaast is het de locatie om nieuwe contacten op te doen, om nieuwe klimpartners te ontmoeten en kennis met elkaar te delen. Het is een sociale ontmoetingsplek voor klimmers om op een gemakkelijke, laagdrempelige wijze hun sport, hobby en/of lifestyle met elkaar te delen en te beoefenen. Wanneer ze de mogelijkheid hebben trekken veel klimmers weekenden of weken naar de bergen om daar hun passie te beoefenen.

Alpinisme

Vanuit de klimcentra kan een goede basis worden opgebouwd om ook buiten te kunnen klimmen. Een gedegen cursus en kennis is daarvoor wel van belang. Onvoorbereid buiten klimmen kan ernstige gevolgen met zich meebrengen. Echter kan er weinig op tegen de schoonheid en de vrijheid die wordt ervaren wanneer men buiten op de rotsen aan het klimmen is of één van de vele bergtoppen probeert te bereiken.

Alpinisme is hetgeen waar de klimsport is begonnen en alle genoemde stromingen zijn daaronder in te delen. Het indoor klimmen en urban klimmen zijn hieruit ontstaan om ook te kunnen trainen zonder de reis naar de bergen te maken.

Het alpinisme is in te delen in sneeuw/ijs en rots. Het sportklimmen is voornamelijk gericht op het klimmen in de rotsen, al maakt ijsklimmen (of drytoolen) op dit moment een opmars.

Om te kunnen klimmen in de rotsen hoeft men niet het hooggebergte in, dit kan al op een rotsblok (boulderen) of op een rotswand van 10 meter (Lead) of hoger. In vele sportklimgebieden (dichtstbijzijnde: in België en Duitsland) zijn hiervoor al haken in de rotsen geslagen waaraan gezekerd kan worden en die de routes markeren.

Traditioneel (Trad.)

Bij het op traditionele wijze beklimmen van een route wordt er geen gebruik gemaakt van vooraf geplaatst materiaal. Zo zitten er geen haken in de rotsen en moeten de (tussen) ankers zelf worden geplaatst. Door het plaatsen van eigen verwijderbaar materiaal en het leggen van knopen worden er ankers gecreëerd waar de klimmer zich aan kan zekeren.

Het klimmen blijft veelal hetzelfde als het rotsklimmen, al komt er een dosis extra mentale spanning bij. Het is immers vaker niet dan wel bekend of je zelfgeplaatste anker stevig genoeg is om een val op te vangen. Als de mentale spanningen in de andere vormen van klimmen nog niet hadden opgespeeld, komt dat hier wel. Bij traditioneel klimmen mogen we ons geplaatste materiaal, net als bij de hiervoor genoemde vormen, niet gebruiken om verder te komen in de route. Doen we dit wel dan zijn we artificieel aan het klimmen.

Artificieel

Bij artificieel klimmen gebruiken we alle middelen die we tot onze beschikking hebben om boven te komen. Hierbij kan men denken aan haakjes en touwladders, tot aan kleine knoopjes (in gleufjes) en stukjes metaal die in deukjes/gaatjes worden geslagen, in de hoop een bruikbaar hulpmiddel te hebben om hoger te komen.

De moeilijkheid zit hem in het mentale aspect. Dit omdat je aan een hulpmiddel gaat hangen dat mogelijk net je gewicht kan houden, maar dan alleen in een bepaalde belastingsrichting. Hierdoor moet bij artificieel klimmen op creatieve manieren worden gezocht om het materiaal te gebruiken.

Soleren

Wanneer je helemaal geen gebruik wilt maken van materiaal, ben je aan het soleren. Hier gaat het om jou, je fysieke en mentale gesteldheid en de rots en natuur om jou heen. Geen geluid en belemmeringen van materiaal, die jou beperken in het klimmen. Hierin zorgt een pofzak (zakje met magnesium) voor droge handen en klimschoenen voor de nodige grip. Verder is het aan de klimmer om geen fouten te maken en de route ongeschonden te behalen.

Één fout kan hierbij fataal zijn, waardoor dit ook een stroming is die wij niet ondersteunen of ook maar iemand aanraden om te gaan beoefenen. Er is daarnaast nog een variant waarbij de risico’s van het te pletter vallen worden beperkt door boven water te klimmen, ofwel deepwater solo. Dit kan erg leuk zijn, al kan water even hard als beton aankomen.

Meer over sportklimmen
Meer over verschillende disciplines
Meer over lifestyle
Meer over veiligheid
Meer over wedstrijdklimmen